ТЕЛЕФОН
[ грек тілі. tele – алыстан, phоnē – дыбыс ] зат есім. Электр қуатымен сым арқылы алыстан сөйлесудің техникалық аспаптар жүйесі; микрофоннан шыққан электр тербелістерін дыбыс тербелістеріне түрлендіруге арналған электроакустикалық аспап. Телефон аппараты. Телефон байланысының абоненттік желісіне жалғастырылатын сөйлеу құрылғысы. Телефон байланысы. Сым арқылы немесе радиосигналдар көмегімен дыбысты ақпараттарды қашықтыққа жеткізуді жүзеге асыратын электрлік байланыс түрі [ Телефон байланысы 1876 ж. америкалық өнертапқыш А. Белл (1847–1922) ойлап тапқан телефон аппараты мен алғашқы телефон стансысының пайда болуынан (АҚШ) басталды ]. Телефон қоңыраулады. сөйлеу. Телефон құлағын тоздырды. Телефоннан түспеді, дамылсыз телефонмен сөйлесті. Телефон орнату. Телефон аппаратын телефон жүйесіне жалғау; тұрмыстық қызмет түрі. Телефон соқты [ шалды ]. Телефон арқылы сөйлесті, хабарласты. Телефон стансысы. Телефон желісінің байланыс арналарын коммутациялауға арналған техникалық құралдардың кешені орналасқан ғимарат. Телефон ұрды. Телефон арқылы сөйлесті.