ҚАРМАҚ
зат есім. кәс. Қатты металл сымнан бір жақ басын ілмек тәрізді етіп иіп, ұшы үшкірленген, балық аулауға арналған қарапайым құрал. Қармағына [ қармаққа ] ілінді [ түсті ]. Біреудің алдауына түсті, уысына түсті. Қармақ белбеу. этнографиялық. Ілгекті топсамен қапсырылатын белбеу. Қармақ ию. Темірден иіп қармақ жасау. Қармаққа шаншар ет қалмады. Әбден арыды, жүдеді. Қармаққа шаншар [ шаншым ] еті жоқ [ қалмаған ]. Өте жүдеу, арық. Қармақ құрды. Біреуге тосқауыл жасады, кесе-көлденең тұрды. Қармақ сабының тіреуіші. Жағада тұрып қармақпен балық аулаған кезде қармақтың сабын көлденең қалпында ұстайтын тіреуіш. Қармақ салды. а) Балық аулау үшін көлге, өзенге құрал салды. ә) Алдап соқты, қолға түсірді. Қармақ темір. кәс. Ауды жазатын құрал. Қармақты тереңге тастады. Алыстан қармады, іздеді, барын сала қамтыды.