САЯ
[ ир. ] зат есім. 1. Жапырағы жайқалған ағаштың ыстық күнде жай табуға болатын көлеңкесі, салқын мәуесі. 2. Жанға жайлы қоңыр салқын орын, көлеңкелі жер. 3. ауыспалы мағына. Арқасүйер қамқоршы, пана. 4. ауыспалы мағына. Аяулы мекен, өсіріп, жеткізген орта. Сая болды. Сүйеніш, қамқор болды, пана тұтты. Саясы жоқ, [ миуасыз ] дараққа бұлбұл қонбайды. Пайдасы, панасы, ығы жоқ жанға ешкім үйір болмайды деген мағынада. Сая таппады. а) Тыным көрмеді. ә) Пана таппады. Сая тапты. Жаны жадырап, рақатқа батты. Саясы түсті. Қамқорлығына бөледі, қамқорлық жасады. Сая іздеді. Қамқорлық күтті, пана іздеді.