САФ
[ араб тілі. ] сын есім. 1. Қоспасыз, тап-таза. 2. Текті, қаны таза. 3. Пәк, бейкүнә. 4. Нағыз, шынайы. Саф алтын. а) геологиялық. Табиғи таза күйіндe ұшыpасатын алтын. ә) Қоспасыз, таза, өте бағалы алтын ақша. б) Аса қадірлі, қымбатты адам. Саф алтынға сатпады. Қанша қымбат, бағалы құн берсе де, айырбастамады. Саф алтындай. а) Қоспасыз алтын сияқты. ә) Бағалы, құнды, ерекше, қадірлi. Саф алтының жез болды. бейнелі сөзқолданыс. Шын асылдың қадірі болмады. Саф күміс. геологиялық. Аu, Hg, Sb, Си жәнe басқалаpмeн қоспa түpіндe кeздeсeтін минерал. Саф элементтер. геологиялық. Біршама тұрақты минералдар түрінде кездесетін, жер қырты сының 0,1 пайызын құрайтын жай заттар.