САҚАР
1омоним зат есім. этнографиялық. Алабота, торғайоты сияқты т.б. ащы шөптердің, баялыш, сексеуілдің күлі. Сақарға [ сақардан ] салған [ қайнатып алған, шыққан ] сүйектей. Өңі қашқан, құп-қу. Сақар қайнатты. Сақарға май, су қосып, қазанда қайнату арқылы сабын жасады.