ҚҰП-ҚУсын есім. 1. Құрғақ, кебу, кепкен. 2. Қураған, тап-тақыр. 3. ауыспалы мағына. Өңі қашып бозарған, боп-боз. Құп-қу болды. Өңі қашты, сұрланды.