МІНДЕТТЕМЕ
зат есім. 1. Сөзсіз орындаймын деп жазбаша түрде берілген серт, уәде. 2. заң. Заңмен белгіленген заңи міндет. 3. экономикалық. Бір тарап (борышқор) екінші тараптың (несиегердің) пайдасына белгілі бір әрекеттерді жасауға не одан қалыс қалуға міндетті болатын, ал несиегердің борышқордан өз міндеттемелерін орындауын талап етуге құқығы болатын уәде (әдетте, жазбаша уәде). Мiндеттеме қабылдады. Жоспарды, жоспарда көрсетілген тапсырмаларды орындайтындығы туралы жазбаша түрде уәде бердi. Міндеттемелердің орындалмауы. экономикалық. Мердігердің өзара шарт талаптарын сақтамауы (сапа, шығын, мерзім т.б. жөнінен); мұның өзі төлемді тоқтатуға апарып соқтырады және өзара шартты бұзуға себеп болуы ықтимал.