МӘЙЕК
[ ир. ] зат есім. этнографиялық. 1. Жас төлдің ұлтабарынан алынып, сүттен ірімшік жасауға пайдаланылатын іріткіш зат есім. 2. ауыспалы мағына. Белгілі бір нәрсеге арқау боларлық негізгі ұйытқы. Мәйегi аузынан шығып тұр [ отыр ]. а) Қатты семіріп кеткен, семіз. ә) Екi қабат әйел туралы. Мәйек басты. Семірді. Мәйек іріді. Ұйытқысы бұзылды, іріткі түсті, берекесі кетті. Мәйектi бұзау. Туылған кезінен бастап енесінің сүтіне әбден қандырып, тойғыза еміздірілген бұзау.