ІРІТКІ
зат есім. 1. ірітіп жіберетін нәрсе; ашытқы, ұйытқы. 2. жергілікті сөз. ірімшік жасау үшін сүтке құйған айран. 3. химиялық. іріктенудің жүруіне көмектесетін агент. 4. ауыспалы мағына. қрендешіренде, алауыздық, араздық. 5. ауыспалы мағына. Бұзық, лаң салушы. іріткі салды. а) Арасына шоқ салды, араздастырды, жауластырды. ә) Берекесін қашырды, ойран салды.