БҰҒАУ
зат есім. 1. Қылмысты адамның екi қолына, аяғына кигізілетін, арасы шынжырмен қосылған металл шеңбер. 2. ауыспалы мағына. Тосқауыл. 3. ауыспалы мағына. Еріксіздік, құқықсыздық, тәуелділік, құлдық. Бұғау жіп. Байлауға арналған жіп. Бұғау салды. Еркіне көндірдi, бағындырды. Бұғауын үздi. Құрсаудан құтылды, еркіндікке шықты.