ҚҰРДЫМ
1омоним зат есім. 1. Өзеннің құмға сіңіп, жоқ боп кететін аяқ жағы, соңы. 2. Теңіз, мұхиттағы түпке үйіріп тартып кететін тұңғиық. 3. Өзен, көл түбіндегі түпсіз терең жер, оқпан. 4. ауыспалы мағына. Тұңғиық, шыңырау. Құрдым болды. Жым болды, жоғалды. Құрдымға айналды. Жоқ болды, жоғалды, ғайып болды. Құрдымға итерді. Тұңғиыққа тастады, тереңге батырды. Құрдымға кеткен іс. Болмайтын, орындалмайтын сәтсіз шаруа. Құрдым жұтты. Тұңғиыққа батқандай жоқ болды. Құрдым шақ. Халі біткен кез, күшқуаттан айырылған уақыт. Құрдым шөкті. Жоқ боп кетті, жоғалды.