ТҰҢҒИЫҚ
сын есім. 1. Түпсіз терең, өте терең (су иірімі). 2. ауыспалы мағына. Тереңде, көңіл түкпірінде жатқан (сезім, ой). 3. ауыспалы мағына. Сырын шашпайтын, тұйық (адам). Тұңғиыққа батты. Ойға шомды, өзімен-өзі болып, қатты ойланды. Тұңғиыққа батырды. а) Құрдымға кетірдi, қарасын өшірдi, жойды. ә) Терең ойға шомдырды, ой түбіне жеткізбедi. Тұңғиық мөлдір иірім. поэтикалық. Түпсіз терең, үлкен, суы мөлдір көл.