ҚУАҢ
сын есім. 1. Шөлшөлейтті, ылғалы тапшы (жер, дала). // Қу медиен, құла дүз, ен дала. 2. Жауын-шашынсыз, құрғақ (жыл, мезгіл). 3. ауыспалы мағына. Өңі қашқан, бозарған, қуқыл тартқан (жүз, өң). Қуаң жер өсімдіктері. өсімдік. Нақтылы бір өңірде топырақ пен ауаның ұзақ уақыт құрғақшылығында өніпөсуге бейімделген өсімдіктер. Қуаң тартты. а) жауын-шашын болмай, жер беті сарғайып кетті; ылғал жетіспеді. ә) Өңі қуқылданды, түсі қашты.