ҚАРАҚҰС
1омоним зат есім. 1. а н ат. Қарағұс (шүйде). 2. Түйе табанының басы, ұршығы.
Значение слова
ҚАРАҚҰС
2омоним зат есім. 1. Түсі көбіне қара қоңыр, өлексеге, жемтікке үйір ірі жыртқыш құс. 2. зоологиялық. Қаршыға тұқымдасына жататын дене тұрқы 80 см, солтүстік аймақта ұялайтындары жыл құсы болып табылатын көбіне қара қоңыр түсті кемірушілермен және өлексемен қоректенетін жыртқыш құс. 3. Жыртқыш құстардың өлексе жейтіндерінің жалпы атауы (аңшылыққа баулынатын қыран құстарға қарама-қарсы қойылады). 4. мифологиялық. Ел ауызындағы аңыз бойынш а, ж еті ншінето ғызыншыбуынында алғыр қыран құс шығатын құс. 5. ауыспалы мағына. Пасық, жеке басының мақсатына қитұрқы, арам жолмен жетуден тайынбайтын қараниет адам, жемқор. Қарақұсы кемірді. Басы қатты ауырды.
ҚАРАҚҰС
3омоним зат есім. кәс. Қайықтың тұмсығы.