КҮЗ
зат есім. 1. Дала мен ағаш жапырақтары сарғайып, жемістер мен көкөністер пісетін уақыт, жаздан кейін келетін жылдың төрт мезгілінің бірі. 2. Дала қоңырқай тартып, күн суытып, жер қатып, мал жайлаудан күзеуге түскен кез. 3. термин. Жер шары өз орбитасының күн мен түннің күзгі теңелу нүктесінен Күннің қысқы тоқырау нүктесіне дейінгі аралығында болатын жыл мезгілінің бірі. 4. ауыспалы мағына. Егде тартушылық, кәрілік. Күз [ күн ] жылады. Жаңбыр жауды, күзгі жаңбыр жиіледі. Күз түсті. Күз болды, күз келді.