ҚОҢЫРҚАЙ
сын есім. 1. Қоңыр күрең, қошқылдау (түс). 2. ауыспалы мағына. Қоңыр салқын, қоңыржай. 3. ауыспалы мағына. Жағымды, жайлы (дауыс, әуез, саз). 4. ауыспалы мағына. Қарапайым, жұпыны. 5. ауыспалы мағына. Жақсы да, жаман да емес, орташа. Қоңырқай күрең. Солғын, күңгірт күрең. Қоңырқай тартты. Қоңыр күреңденді, қошқылданды.