КЕБІРТЕК
сын есім. 1. Беті қабыршықтанған, кепкен, кебірсіген, құрғаған (жер); кебіртең. // Беті қабыршақтанып қатқан қуаң жер, құрғақ дала; сор, сортаң. 2. ауыспалы мағына. Жентектелген, құрғақ.
Значение слова
КЕБІРТЕК
зат есім. су шаруашылық. Құрамында күкірт ті қосылыстары бар су.