ИТАРҚА
зат есім. 1. Көші-қон кезінде екі керегенің басын түйістіріп тіккен уақытша тұруға арналған баспана. 2. сәулет. Төбежабын. // Итарқаға ұқсас; қырланып келген. Итарқа болу. жергілікті сөз. Ұрсысу, керісу, жанжалдасу. Итарқа жөң. жергілікті сөз. Жөң мен жөңбайдың шағылысынан туған түйенің азғын ұрпағы. Итарқа қоспақ. түйе шаруашылық. Атасы нар бура не қоспақ бура, енесі – нар мая не қоспақ інген болғандығынан азғын қоспақ атанған будан. Итарқа қылды. Екі керегенің басын түйістіріп, уақытша баспана жасады. Итарқа өркеш. жергілікті сөз. Түйенің азғындарында, көбіне, нарлардың азып туғандарында болатын өркеш. Итарқасы қозды. Ашуланды, қайратқа мінді. Итарқасы құрысты. Қаһарланып, қайратқа мінді, ашуланды.