ИИ
1омоним зат есім. 1. Қазақ сөздерінде қатар келген қысаң, езулік жіңішке і және ы дауысты дыбыстары мен еріннің жайылып, тартылуы арқылы жасалатын үнді й дауыссызының тіркесін, орыс немесе басқа тілдерден енген сөздерді, дауысты жіңішке қысаң дыбысты таңбалайтын әріп. И 2 зат есім. Қатық, айран, ашытқан көже немесе ұнға тұз қосып жасаған, мал терілерін илеуге, өңдеуге арналған малма. Иболды. а) Иден шығарып тезге салған тері жұмсарды. ә) Ұнжырғасы түсті, жуасыды, басылды, момын болды. б) Көндікті, бастықты, шыдады. И қылды. Езді, еңсесін басты. Иі жұмсақ [ жұмсағырақ ]. а) Айтқанға көнгіш, көңілшек, жуас, момын. ә) Ақкөңіл, босаң. Иі жұмсарды. Көңілденді, жібіді, босады. Иі қанды. а) Әбденжұмсарды, өңделді. ә) Әбден шынықты, бабына келді. Иі қатты. Айтқанынан қайтпайтын томырық, бір бет, тоң мінезді. Иі түсті. а) Жүні жығылды, сағы сынды; жуасыды. ә) Тозды, ескірді, қыры сынды. И= етістік. 1. Ағаш, темір сияқты заттарды майыстыру, доға түрінде бүгу. 2. ауыспалы мағына. Бір нәрсеге икемдеп келтіру, көндіру, бағындыру. 3. ауыспалы мағына. Орағыту, айналдыру, бұру.