ДОҒА
зат есім. 1. Тәрте мен қамытты құлақбаумен ұштастырып тұратын жоғарғы бөлігi, жартылай шеңберлене иілген ағаш. 2. математикалық. Шеңбердің я имек сызықтың белгілi бір бөлігi. 3. ауыспалы мағына. Доға тәріздi иілген, доғаға ұқсас. Доға жал. Бабына келіп семірген аттың шығыңқы, иілген жалы.