АДЫМ
зат есім. 1. Жүру кезіндегi екi аяқтың арақашықтығы, қадам. 2. ауыспалы мағына. Ісәрекет, iлгерi ұмтылыс, қарқын. Адым аттатпады. Жақындатпады, жібермедi, жолатпады. Адымды аштырмады. а) Тырп еткізбедi, аузын аштырмады, сөйлеуге мүмкіндік бермедi. ә) Бiр қадам басқызбады, жүруге мұршасын келтірмедi. б) Бөгет болды, кедергi келтірдi, ұнжырғасын түсірдi. Адым жерге жi-бермедi. Тырп еткізбедi, бірден ұстады. Адым жер шегінбедi. Қасқайып жауға қарсы тұрды, жауды алға жібермей, қарсылық көрсеттi. Адымы қысқа. Өрісi тар, ғұмыры шектеулi. Адымын аңдап [ санап ] басты. Асқан сақтықпен, абайлап, байқап жүрдi. Адымын аңдып басты. Дымын білдірмей, ақырын жүрдi. Адымын аңдыды. Жүрген iзін қадағалады, бәле iздедi, арамдық ойлады.