ҚИЮ
1омоним зат есім. Қиысқан нәрсенің, заттың жігі, ұштасқан жері. Қию бұрышы. матем. Екі түзудің қиылысу нүктесіндегі бұрыш. Қиюдан қосылды. Екі тараптан, бұрыштан, жан-жақтан келіп қосылды, ұшырасты. Қиюы жоқ. Қисыны қашқан, берекесі жоқ. Қиюы келді. Сәті түсті, орайы келді. Қиюы қашқан. Ештеңеге жарамай қалған (бұйым). Қиюы қашты [ кетті ]. а) Кенеуі кетті, алқа-салқа болды. ә) Жігі ажырап, ретжөні бұзылды; ынтымақ, бірлік болмады; берекесі кірмеді. Қиюына қыл батпады. Жігі білінбеді, жүйесін бұзбады, берік жымдасты. Қиюына [ қайта ] түсті. Табиғи қалыбына келді, жымдасты. Қиюын тапты. Қиюластырды, орайын тапты; шебер ұштастырды.