Е
1 зат есім. 1. Тіл мен иектің сел төмен түсіп, жақтың тар ашылуы арқылы жасалатын жіңішке дауысты дыбыс, фонема. 2. Осы жіңішке дауысты дыбысты таңбалайтын еріп. 3. Реттеп санау жүйесінде 8інші деген мағынаны білдіреді. Евитамині. медициналық. Майда еритін, суда ерімейтін дәрумендердің түрі, Е дәруменi. Е 2 одағай. 1. Біреудің назарын өзіне аудару үшін қолданылады. 2. Болған уақиғаның байыбына барғандықты, оны түсінгендікті білдіреді. 3. Мақұлдағандықты, құптағандықты, қоштағандықты білдіреді. 4. Есіркегендікті, мүсіркегендікті, жаны ашығандықты білдіреді. 5. Жақтырмағандықты, ұнатпағандықты білдіреді. 6. Күдіктену, күмендану, шүбелануды білдіреді. «Е» деді. Келісті, ризалық білдірді. «Е» дегізді. Сендірді, нандырды, иландырды. «Е» десті. Келісті, уеделесті. Е, Құдай [ Алла ], бере көр! Қайырым сұрау, тілек тілеу кезінде айтылады. Е= етістік. Негізгі сөзден болған баяндауышты тұрақты етіп, оған өткен шақтық мағына қосу үшін немесе баяндауыштардың мазмұнын түрлендіру үшін жұмсалатын көмекші сөз.