ДАБЫРА
зат есім. 1. Айқай-шу. 2. ауыспалы мағына. Даурықпа, бос, орынсыз сөз. 3. ауыспалы мағына. Қоқан-лоқы. // Кең тараған, ел арасында шулы. // Шулаған, дабырлаған. Дабыра болды. Жария болды, әйгілендi. Дабыра еттi [ қылды ]. а) Жұртқа жайып жібердi, бәріне аян қылды. ә) Дүрліктi, құр, бос шулатты, орынсыз даурықты.