ДАБЫС
зат есім. 1. көнерген сөз. Баршаға таралып, жұртқа жария болған атақ, даңқ. 2. Дауыс. 3. Дыбыс, сыбдыр, сыбыр т.б. сияқты шу. Дабыс бердi. Үн шығарып, дауыстап белгi бердi. Дабыс еттi. Хабарлады, құлақтандырды, жар салды. Дабысы желдей естi. Атағы бірден тарады, лезде баршаға әйгілi болды. Дабысы жер жарды. Атақдаңқы елге жайылды, баршаға, әлемге әйгілендi. Дабысын жайды. көнерген сөз. Атағын шығарды, даңқын асырды. Дабысын таратты. Атағын жайды, баршаға әйгілi еттi. Дабысы шықты. Атағы кеңге тарады, аты елге аян болды.