БІТ
= етістік. 1. Таусылып қалу, түгесілу, аяқталу. 2. Істің аяқталуы, дайын болу. 3. Қалпына келу, жазылу, емделу. 4. Өніпөсіп, қалың болып шығу. 5. ауыспалы мағына. Жаңа, тың қасиет, мінезқұлық қалыптасу, пайда болу. 6. ауыспалы мағына. Құрсақ көтеру, iшке бала пайда болу. 7. Пайда болу. 8. Жасалу, туу. 9. Жаралу, орнау. 10. Бiтімге келу, келісу. 11. Бiтеліп қалу. 12. Болды, жеттi деген мағынада. 13. ауыспалы мағына. Күнi таяу, құру. // Атаулы, бар, барлық, бәрi. Бiте қайнасты. Әбден араласты. Бiтер iстің басына, жақсы келер қасына. Істің аяқталар шағында, жұрт шаршап қалған кезде келіп, көмектесіп кететін адамның да жолы болғыш, ісі де сетті аяқталады деген мағынада. Бітпес жара. Орны толмас қайғы, шер. Бiттi дей бер. сөйлеу. экспрессивті. Құрыды де. Бiтіп болмады. Іс шешілмедi, сиырқұйымшақтанды, ұзаққа созылды. Бiтіп тұр. а) Толып, сіресіп тұр. ә) Қалың боп шығып, қаптап (қаулап), сіресіп, тұтасып тұр.