ШЫНТАҚ
1омоним зат есім. анатомиялық. 1. анш. Қолдың қар сүйегі мен білек сүйегінің түйіскен сырт жағы. 2. Киім жеңінің шынтақ тұсы. 3. этнографиялық. Ертеректе Орта Азия мен Қазақстанда кең тараған ұзындық өлшемдерінің бірі, қолдың ортаңғы саусақтарының ұшынан бастап, шынтақтың бүгілген жеріне дейінгі аралық. 4. жергілікті сөз. Кернейдің иіні. 5. жергілікті сөз. Жеңсіз камзолдың бір түрі. Шынтақ буыны. аңшылық. Адам мен жануарлардың буын ойығы бар шынтақ сүйегі мен ұршық басы бар тоқпан жіліктің түйіскен, қозғалмалы буыны. Шынтақ жастық. этнографиялық. Жерде, яки сәкінің үстінде шынтақ астына қойып, жантайып жатуға арналған жастық, көпшік. Шынтақ тіресті. Бірге өсіп, бірге жұмыс істеді.