БЫҚСЫҚ
зат есім. 1. Тыныс тарылтатын көк түтін, шала жанған от. 2. Ыбырсып, қалай болса солай жатқан қоқырсық, былық. // Бықсыған, түтіндеген. 3. ауыспалы мағына. Бiтіп болмайтын ұсақ, пасық сөз. // Сөзi, әңгімесi көп, өсекшi, ұсақшыл, арам пиғылды. Бықсық ой. Ішке сақтаған қулығы мен бәлежаласы бар арам пиғыл. Бықсық сөз [ әңгіме ]. Өсек, ұсақ әңгіме.