ӘҢГІМЕ
зат есім. 1. Белгілi бір оқиғаны ауызша баяндау, жеткізу түрi. 2. әдеб. Қарасөзбен жазылған шағын көркем шығарма. 3. Бiр iспен байланысты мәселе. 4. ауыспалы мағына. Ұсақ-түйек, өсек-аяң, сыбыс сөз. Әңгіме айтты. а ) Естігенін айтты, жұрт тың сөзін жеткіздi, сөйледi. ә ) Жиғантүйгенін, білгенін айтты. Әңгіме арасында. Әңгіме барысында, әңгіме үстінде, әңгімесін айта отырып. Әңгіме көтерілдi [ қозғалды ]. кіт. Бiр мәселе жайлы сөз болды, мәселе қойылды. Әңгіме қозғады. Сөйледi, сөз еттi, баяндады. Әңгіме қылды. Бiр нәрсе жайлы сөз еттi, баяндады, сипаттады. Әңгіменi қойды. Анау-мынау дегендi доғарды, сылтауратуды тоқтатты. Әңгіменің майын тамызды. экспрессивті. Әңгіменi бабына келтіріп айтты, жұртты қызықтырды. Әңгіменің шырқын бұзды. Әңгi-месін бөліп кеттi, кедергi келтірдi. Әңгіме өткіздi. Бiр нәрсенi түсіндіру мақсатымен қандай да бір адамдар ұжымының алдында сөз сөйлеп, дәріс оқыды, баяндама жасады. Әңгіме соқты. сөйлеу. экспрессивті. Сөздi лепіріп, көпіртіп айтты. Әңгімесi жарасты. Тiл табысты, ойлары бір жерден шықты. Әңгіме шерттi. Көңілдi ұйытып, қызық оқиғаны баяндады.