БУРЫЛ
сын есім. 1. Ақ пен көк аздап қара араласқан түс. // Бурыл түстi жылқы. 2. Ақ кіре бастаған, ағара бастаған (шаш, сақалға қатысты). Бурыл тартты. Шашына, сақалына ақ кіре бастады. Бурыл [ тартқан ] шақ [ кез ]. Егде тартқан кез, қартайған уақыт. Бурыл шалды. Шашына, самайына ақ кірдi.