БОЯУ
зат есім. 1. Затты белгілi бір түске келтіру үшін жағылатын, жұқтырылатын химиялық сыр, бояқ. 2. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенің өңін айналдырушылық, жасандылық, жалғандық. 3. ауыспалы мағына. Өзіндік ерекшелік, мәнер. Бояу қарындаш. Сурет салуға арналған түрлітүсті қалам. Бояуы кеппеген. Жаңа шыққан, басылған.