АСТАУ
зат есім. 1. Ағаштан ойып жасалған ыдыс, тегеш. 2. жергілікті сөз. Дастарқанға ет тартылатын үлкен еттабақ. 3. Мал суаратын ыдыс, науа. 4. техникалық. Техникалық механизмдердің астау тәріздi бір бөлігi. 5. ауыспалы мағына. Өзеннің немесе құдықтың су толатын ернеуi. Астау бел. Төңкерілген астаудай дөңкиген таудың қырқасы. Астау желін. Сүтті сиырлардың сауылғаннан кейін босап, терісі жиырылған желіні. Астау жон. Төңкерілген астау тәріздi жұмыр, дөңес қырат жер, жота. Астау ой. Ойығы кең, астаудың шұңғылы сияқты ойпат жер.