ШҰРҚАН
1омоним зат есім. этнографиялық. тамақ өнеркəсібі. Майшұрқан (семіз ет, құйрық, өкпе, бүйрек қосып қайнатып, үстіне талқан немесе ұн салып дайындаған қуырдақтың бір түрі).
Значение слова
ШҰРҚАН
2омоним зат есім. 1. Әлек, бейнет, бәлекет. 2. Қалдық, жұрнақ. Шұрқан салды [ шығарды ]. Шатақ шығарып, әлек салды; ылаңдады.