ӘЛЕК
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Әуре, әбігер, азап. 2. Сергелдең, дүрбелең. Әлегi аспаннан келдi. Астанкестенi шықты, быт-шыт болды, туталақайы шықты. Әлегін [ аспаннан ] шығарды [ келтірдi ]. Астан кестен қылды, туталақайын шығарды. Әлек болды. Әуреге түстi, әбігерлендi, әуре болды. Әлек еттi [ қылды ]. Сергелдеңге салды, әуре қылды, әуреледi. Әлек жасады [ көрсеттi ]. Ойран еттi, әуреледi, бүлік жасады. Әлекке түстi. Әбігерлендi, әлек болды, әбігер болды. Әлекке ұшыратты. Әбігерге салды, әбігерледi, әуреледi. Әлек салды. Әуреледi, әуреге салды, сойқан салды, бүлік жасады.