ШЕҢГЕЛ
1омоним зат есім. 1. Бұта. 2. ботаникалық. Бұршақ тұқымдасына жататын тікенекті бұта.
1омоним зат есім. 1. Бұта. 2. ботаникалық. Бұршақ тұқымдасына жататын тікенекті бұта.
2омоним зат есім. 1. саятшылық. Саят құсының аяғындағы төрт саусағының сыртқы жағындағы шынашағының атауы. 2. Саусақтардың тарбиып кең ашылған аясы, уыс. 3. ауыспалы мағына. Қоршау, қамау. Шеңгел салды. Зорлықпен қол салды, ауыз салды. Шеңгелін батырды. Зорлық-зомбылық көрсетті, қинады. Шеңгеліне түсті. Қолына түсті, ұсталды. Шеңгеліне ілінді [ ілікті ]. Қармағына түсті. Шеңгелі толмады. Олқы көрді, қорашсынды.