УЫС
зат есім. 1. Қолдың саусақтарын жымдастыра бүккенде шұңырайған алақан аясының іші, алақанның іші, шеңгел. 2. ауыспалы мағына. Қамау, қоршау. Уысқа түспеді. Қолы жете алмады, өкінді. Уысқа түсті. Қолға түсті, ұсталды. Уысына алды. Еркін билеп, өзіне баурап алды, еркіне жібермей, қатал ұстады. Уысынан босатпады [ шығармады ]. а) Еркіне жібермеді, алысқа жібермеді. ә) Қатал ұстады, тықсырды, ырық бермеді. б) Ешкімге бермей, өзіне қалдырды. Уысынан кетпеді [ кеткен жоқ ]. Билігінен, өкімінен, қарауынан шықпады. Уысынан шықпады. Қолында болды, айырылмады. Уысынан шықты [ шығып кетті ]. Қолынан, билігінен кетті, айтқанына көнбеді. Уысына түсті. Қолы жетті, қолына түсірді, бұйырды. Уысында сығылды. Билігінде, өкімінде, қарауында қорлық көрді. Уысында тұрды. а) Қолында болды, тиесілі болды. ә) Қарамағында болды, тәуелді болды. Уысында ұстады. Еркіне жібермей, қатал ұстады.