БҰРШАҚ
1омоним зат есім. Кiшкене-кішкене домалақ мұз күйінде түсетін атмосфералық жауын-шашын. Бұршақ соқты [ ұрды ]. а) Бұршақтың астында қалды. ә) Бұршақ жауып, егінжайға зиян келтірдi.
Значение слова
БҰРШАҚ
2омоним зат есім. өсімдік. Сопақша келген, ұрығы қабық iшінде орналасқан дақылды өсімдік және осы өсімдіктің дәнi. Бұршақ [ моншақ ] бұйра. Қаракөл елтірісi бұйрасының бір түрi. Бұршақ бітесi. зоологиялық. Теңқанаттылар отрядының бітелер тұқымдасына жататын жәндік. Бұршақ тұқымдасы. ботаникалық. Қосжарнақтылар тұқымдасына жататын ағаш, бұта, лиана, шалабұта, көпжылдық және біржылдық шөптесін өсімдіктер.
БҰРШАҚ
3омоним зат есім. 1. Көгеннің қозы-лақ байлайтын түйнектi жібi. 2. Тiзбектеліп түйілген түйнек.
БҰРШАҚ
4омоним зат есім. өсімдік. жергілікті сөз. Жүгерi.