ҰЯТ
зат есім. 1. Адам бойындағы ізгі қасиет, ар-намыс, адамдардың қарым-қатынас мәдениетіндегі ненің жақсы, ненің жаман екендігін түсіну және ажырата білуі. 2. психологиялық. Адамның ұждан мен қоғамдағы моральдық принциптерге үйлеспейтіні жағымсыз, теріс қылық жасаған кезде байқалатын сезімі. 3. ауыспалы мағына. Жарасымсыз, келіспейді деген мағынада. Ұят болды. Бейбастақ іс істелді; ыңғайсыз болды. Ұятқа қалды. Өз атына кір келтірді; ұятты жиып қойды. Ұятқа қалдырды. Масқара етті, жер қылды, ұялтты. Ұят қой. Ұят болады. Ұят пердесін жыртты. поэтикалық. Ұятты жинап қойды; ұятқа қалды, абыройы төгілді. Ұят сақтады. ізет қылды, бой тартты. Ұят сөз. Боқауыз, дөрекі сөз. Ұяттан айырылды. Арұятты жиып қойды, ұяттан безді. Ұяттан аттады. Өз атына кір келтірді, ұяттан безді. Ұяттан аттап кете алмады. Арнамысты сақтады. Ұяттан безген. Арсыз, ұятсыз. Ұяттан бетi күйдi. Ұятқа қалды, масқара болды. Ұяттан өлді. Қатты ұялғаннан жерге кіріп кете жаздады. Ұятты шүберекке түйді. Арнамысқа келер істен шімірікпеді. Ұяты жоқ. Ұяттан безген, ұятсыз, арсыз.