ТҰЙЫҚ
1омоним сын есім. 1. Шығар жақ беті жабық, бітеу. 2. Киіздің, арқанжіптің т.б. бүктелген, қайырылған жері. 3. ауыспалы мағына. Ашылып сөйлемейтін бұйығы, аз сөзді. Тұйық алап. Тұйық аймақтардағы көл немесе өзен алаптары. Тұйық буын. лингвистикалық. Дауыстыдан басталып, дауыссызға келіп біткен буын. Тұйық валюта. экономикалық. Айырбасталмайтын валюта. Тұйық етістік. лингвистикалық. Семантикалық жағынан қимыл, ісәрекетті білдірмей, соның аты, атауы ретінде қолданылып, грамматикалық сипаты жағынан етістік тұлғаларына тән модальдық мағынаны да, шақтық мағынаны да білдірмей, тек зат есімдерше түрленетін етістіктің ерекше түрі. Тұйыққа тірелді. Шарасы таусылды, амалы құрыды. Тұйық мінез. Бұйығы, көп ашыла бермейтін, дүңк етпе мінез. Тұйық тартты. Сөйлеуден қашып, бұйығыланды.