ТӘРБИЕ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Жеке тұлғаның адамдық бейнесін қалыптастырып, өмірге бейімдеу үшін жүргізілетін игі әрекет, тәртіп пен мінез-құлық дағдысы. 2. Жеке адамды идеялық, саяси, адамгершілік, эстетикалық т.б. жағынан қалыптастырудағы жүйелі процесс. Тәрбие алды. Үлгі, өнеге үйренді, тәрбиеленді. Тәрбие әдістері. педагогикалық. Ересектер мен балалар арасындағы қоғамдық қарымқатынастардан туындаған, балалардың тіршілік, әрекет, қарымқатынастарын ұйымдастырып, белсенділігін арттырып, тәртіпке келтіруді көздейтін тәрбиелік әрекеттестік тәсілдерінің жиынтығы. Тәрбие берді. Жақсы нәрсеге үйретті, үлгі көрсетті. Тәрбие жұмысы. педагогикалық. Жастарды жақсы әдеттер мен дағдыларға үйретудегі жоспарлы іс. Тәрбие көрді. Үлгі, өнеге үйренді, тәлім алды. Тәрбие қылу. Тәрбиелеу, үлгі-өнеге беру. Тәрбие мектебі. педагогикалық. Тәлім-тәрбие көрсететін орын, үлгі, өнеге үйренетін жер. Тәрбие сағаты. педагогикалық. Мектеп оқушылары мен студенттерді әртүрлі өнегелі іске тәрбиелеу үшін арнайы бөлінген сағат. Тәрбиесіне алды. Біреуді тәрбиелеуге келісім берді, тәрбиеледі. Тәрбиесінде болды [ өсті ]. Біреудің тәрбиесін көрді, үлгіөнегесін үйренді.