ҚЫРМАН
[ ир. ] зат есім. Астық бастыратын, тазалайтын, кептіретін ашық алаң. Қырман басты. Дәнді қауызынан ажыратты, сабағынан бөлді. Қырман қандады. Астыққа орақ түскенде ырым етіп, құрбандыққа мал шалды. Қырман қандау. көнерген сөз. этнографиялық. Егін орылып болып, қырманға саларда мал сойып, тілкөзден аман болсын деген ниетпен жасалатын ырым. Қырман салды. Егістіктен жиналған дәнді бастырып, тазалады, қырман қызылға толды. Қырман толсын [ дарысын ]. Астық көбейсін деген мағынадағы тілексөз. Қырманыңа қыдыр дарысын. тілексөз. Астық берекелі болсын, түсім мол болсын деген мағынада айтылатын тілексөз.