СӨГІС
зат есім. 1. Біреудің екінші бір адамға ұрсып, жазғырып, жержебіріне жете айтқан қатты сөзі. // Ұрысқан, жазғырған, қатты. 2. ресм и. Белгілі бір ұйымның тәртіп бұзушыларға бұйрық арқылы беретін ескертпе жазасы. Сөгіс алды. Кінәсі үшін қатты сөз естіді, ескерту алды. Сөгіс берді. Кінәсі үшін жазғырды, ұрысты. Сөгіс есту. Жіберген қате істері үшін ескертпе алу. Сөгіс естіді. Кінәсі үшін ұрыс, ауыр сөз естіді, жазғырылды. Сөгіс жариялады. кітабистиль. Тәртіп бұзғаны үшін, жағымсыз іс-әрекет жасағаны үшін көп алдында ресми түрде сөкті.