ӨКШЕ
зат есім. 1. Адам мен кейбір хайуан табанының артқы бөлігі. 2. ауыспалы мағына. Аяқкиімнің өкше тұратын бөлігі. 3. ауыспалы мағына. Жүріс бағытының арт жағы, желке тұсы. Өкше аударды. Басқа жаққа көшті; қоныс аударды. Өкше басып жүрген. Кіші болғанмен, жас мөлшері қарайлас, жас деңгейі шамалас (адам). Өкшеге батқан [ қадалған ] шөңге [ шөгір ]. Ауыртпалық, қиыншылық. Өкше көтерді. Басқа жаққа кетті, орын ауыстырды. Өкшесі жерге тимеді. Тез жүгірді, қолдыаяққа тұрмай дамыл таппады. Өкшесі қанамады. Бала таппады, құрсақ көтермеді. Өкшесін алдырды. Шаршапшалдықты. Өкшесін басты. Тетелес өстi. Өкшесіне қаранды. Сәнденді, бой түзеді. Өкшесіне түсті. Қырсоңынан қалмай аңдыды. Өкшесін жалтыратты [ өкшесін көрсетіп, табанын жалтыратты. ] Тайып тұрды, көзін жоғалтты. Өкшесін жерге тигізбеді. а) Аяғының ұшымен жүрді. ә) Жаяу жүргізбеді, аяғын жерге тигізбей күтті. Өкше тиек. м у з. Домбыраның ішек бекітілетін тиегі. Өкше тіреді. Бір орынға тұрақтады, табан тіреді.