ДАМЫЛ
зат есім. 1. Тыным, тыныштық, маза. 2. сөйлеу. Кiдіріс, тоқтау, үзіліс. Дамыл алды. а) Тыныстады, тынықты. ә) Кiдіріс, үзіліс алды. Дамыл алмады. а) Тыным таппады, саябырсымады. ә) Мазасы кеттi, берекесіздендi. б) Кiдіріс жасамады, тынықпады. Дамыл бермедi. Тыныштық бермедi, мазасын алды. Дамыл болмады. Тыныштық, маза, тыным болмады. Дамыл көрмедi. а) Тоқтамады, үзіліс жасамады. ә) Тыным таппады, тынығуды білмедi. б) Мазасы қашты, берекесіздендi, тынышсызданды. Дамыл қылды. Дем алды. Дамыл тапты. Тынышталды, тынықты. Дамыл [ тыным, тағат ] таппады. а) Тынышы кетіп мазасызданды. е) Еңбектенді, бос отырмады.