ҚҰРЫ
1омоним зат есім. Теңі, құрдасы, құрбысы.
1омоним зат есім. Теңі, құрдасы, құрбысы.
2омоним сын есім. сөйлеу. Құр, жай. Құры жанбағыс. сөйлеу. Күнделікті тірлік, күнкөріс. Құры жер. Құрлық; құрғақ жер.
= етістік. 1. Көзге көрінбеу. 2. Жоқ болу, жоғалу, жойылу. 3. ауыспалы мағына. Шаруасы біту. 4. Жағдайы мүшкіл болу, біту. 5. Сиреу, көп көрінбеу, азаю. // Айтатыны жоқ, сұмдық деген мағынада. Құрып бара жатқан түр. зоологиялық. Жойылу қаупі төнген және сол қауіпті тудырушы факторлардың алдын алмаса бұдан ары қарай тіршілік етуге мүмкіндігі жоқ жанжануарлардың түрі. Құрып кет [ құрып кеткір! ]. қарғыс сөз. Жоқ бол, құры! Құрып қалғыр! қарғыс сөз. Қараң өшкір, жоғалғыр деген мағынада.