ҚОРҚАУ
зат есім. 1. Малға шабатын ит тұқымдас жыртқыш аң. 2. ауыспалы мағына. Жауыз, залым, озбыр. Қорқау қасқыр. зоологиялық. а) Сырт пішіні қасқырға ұқсас, артқы аяқтары қысқарақ, алдыңғы аяқтары ұзын, сондықтан денесінің алдыңғы жағы биік келетін сүтқоректілер класы, жыртқыштар отрядының бір тұқымдасы. ә) Озбыр, залым. б) бейнелі сөзқолданыс. Күштіге жағымпазданып, әлсізге әлімжеттік жасап күн көретін ашкөз, зиянкес (адам). Қорқау қасқырдай. Жыртқыш аң құсап озбырлық, жауыздық танытып. Қорқау қасқыр құлықты. Қорқау қасқырдай, озбыр.