ҚОЙНАУ
зат есім. 1. Жанжағы биік тау немесе қырат, жоталармен қоршалған жазық алқап. 2. Теңіз, көл қоймасының құрлыққа ілгерілей еніп жатқан, дауыл мен толқын болмайтын шағын бөлігі. 3. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің іші, ортасы. 4. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің қойны, құшағы. Қойнаулар таужынысы. г е ол. Жер қыртысының қойнауларында қалыптасқан таужыныс.