КҮРМЕУ
1омоним зат есім. 1. этнографиялық. Арқан, жіп байлау тәсілі, қазақша жіп байлаудың бір түрі. 2. ауыспалы мағына. Кедергі, тосқауыл, қолаяққа оратылған қиындық. 3. ауыспалы мағына. Түйткіл, түйін, еңсені көтертпейтін кедергі.
Значение слова
КҮРМЕУ
2омоним Күрме етістігінің қимыл атауы; байлау; бөгеу, тежеу, еркіне жібермеу. Күрмеуге келмеді. Келте, шолақ, қысқа болды. Күрмеуге келмейтін қысқа жіптей көреді. Өмірді өте қысқа деп ойлайды. Күрмеу салды. а) Бұғалық, тұзақ салды, күрмеп байлады. ә) Кедергі болды.