КҮРМЕ
зат есім. жергілікті сөз. 1. Кеудеге киетін, матадан арасына мақта немесе жүн салынып, қалыңдатылып тігілген жеңсіз киім. 2. Костюм ішінен киетін жеңсіз киім, көкірекше.
зат есім. жергілікті сөз. 1. Кеудеге киетін, матадан арасына мақта немесе жүн салынып, қалыңдатылып тігілген жеңсіз киім. 2. Костюм ішінен киетін жеңсіз киім, көкірекше.
= етістік. 1. Арқан, жіпті, бауды ілгектеп байлау. 2. ауыспалы мағына. Қарымқатынасы ажырамастай етіп байланыстыру. 3. ауыспалы мағына. Тежеу, кедергі жасау, еркіне жібермеу. Күрмеп байлау. этнографиялық. Арқан, жіпті қолдың басына орап барып әрі берік, әрі тез шешілетін етіп, ілмектеп байлау.