КҮЙЕК
зат есім. этнографиялық. 1. Қойдың қашу мерзімі. 2. Қойды мезгілінен бұрын қашырмау үшін қошқардың беліне байлайтын арнаулы киіз. Күйек алды. малшаруашылық. Саулық қойларға қошқар салды. Күйек байлады. малшаруашылық. Қойды мезгілсіз қашырмас үшін қошқардың беліне арнаулы киіз байлап таңды. Күйек байлау. малшаруашылық. Уақ малдың төлдеуін реттеп отыру үшін еркек малдың беліне киіз байлап қою. Күйек кенже. этнографиялық. Мезгілінен кеш туған қозы. Күйекке түсті. Қой қашты. Күйекке түсірді. Қашырды, шағылыстырды. Күйек майы. этнографиялық. Қошқарды күйекке салғаны үшін иесіне берілетін азын-аулақ ақы. Күйек сақал. Сақалы күйек тәрізді, қауқиған, қалың. // Қалың сақалды, сақалы күйек тәрізді адам.